بلاگ دانشجویان پزشکی ارومیه خروجی مهر 96

آفتاب محرم که بر میاید دل از عطش روضه های حسین (ع) پر پر  میزند . سرخی بیرق بر بلندای گنبد

حسینی رنگ سیاه ماتم به خود میگیرد و تن شهر سیاه پوش ابیات مرثیه میشود:

باز این چه شورش است که در خلق عالم است

باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است _{. محتشم کاشانی}

 سینه ها در محضر حسینیه ها آرام میگیرند و هر شب در سوگ ستاره ای از آسمان حسین(ع) خدایی

میشوند

نخستین کس که در مدح تو شعری گفت  آدم بود

شروع عشق و آغاز غزل شاید همان دم بود

نخستین اتفاق تلخ تر از تلخ در تاریخ

که پشت عرش را خم کرد یک ظهر محرم بود _{علیرضا قزوه}