مرگ پایان کبوتر نیست
مرگ در ذهن اقاقی جاریست
مرگ در ذات شب دهکده از صبح سخن میگوید
مرگ با خوشه ی انگور می آید به دهان
مرگ در حنجره ی سرخ گلو می خواند
مرگ گاهی ریحان می چیند
گاه در سایه نشسته ست و به ما می نگرد
و همه می دانیم
ریه های لذت، پر اکسیژن مرگ است.

 «شراره جان، درگذشت پدربزرگ گرامیت رو از صمیم قلب تسلیت میگم، غم آخرت باشه عزیزم»

                .........         روحش شاد             ........